Gezocht: (nabestaanden van) dwangarbeiders WOII

Graag delen wij onderstaande oproep van de Vereniging “Mahn- und Gedenkstätte Walpersberg”.

Site van de ondergrondse REIMAHG-fabriek vroeger.

Op 8 mei 2020 zal het precies 75 jaar geleden zijn dat de Tweede Wereldoorlog zijn einde vond in Europa.  Ons land was op dat moment reeds enkele maanden bevrijd van de bezetter en het normale leven kwam langzaam terug op gang.

Vele families waren echter nog hoopvol hun vader, broer, zoon of ander familielid levend terug te zien.  Gedurende de bezetting waren duizenden Belgen overal in het Derde Rijk gedeporteerd.

Hun terugkeer,  meermaals het nieuws van hun overlijden, zorgde vanaf mei 1945 voor veel emoties.

Een van de vele kampen waar Belgen werden ingezet als dwangarbeider, waren de kampen rond Kahla.  Daar moesten de Belgen, naast zo’n 10.000 dwangarbeiders uit gans Europa, een immense ondergrondse fabriek bouwen.  Doel van deze fabriek was de massaproductie van de Me 262, ’s werelds eerste operationele straaljager.  De naam van de fabriek was “REIMAHG”, wat stond voor “Reichsmarschall Hermann Göring”, de naamgever van deze ondergrondse site.

De Belgen kwamen van over het ganse land en werden via konvooien per trein naar Weimar gebracht, van waar ze dan uiteindelijk in Kahla toekwamen.  Sommige van de kampen moesten door de dwangarbeiders zelf worden gebouwd.

Naargelang de weken en maanden vergaan, gaat de gezondheid van de dwangarbeiders zienderogen achteruit.  Het harde werk, shiften van 12 uur, weinig slaap, nog minder en slecht eten, willekeurige mishandelingen en ziektes doen het dodental steeds verder stijgen.  Uiteindelijk zullen bijna 1.000 dwangarbeiders geregistreerd worden als overleden.  Maar recent archiefonderzoek brengt dit getal verder naar boven.  Ook de Belgen worden hiervan niet gespaard.

Op 13 april 1945 wordt de fabriek door het Amerikaanse leger ingenomen en de omliggende kampen bevrijd.  De dwangarbeiders dienen eerst te worden verzorgd, vooraleer ze in staat zijn om terug te keren naar België. Vele zullen nog sterven, dagen en weken na hun bevrijding. 

De Belgen keren uiteindelijk via vliegtuig, trein en vrachtwagen terug naar België.  Velen onder hen zullen nooit over hun ervaringen spreken en soms hun verhaal in het graf meenemen.

Site van de ondergrondse REIMAHG-fabriek nu.

In mei 2020 willen we hen herdenken.  Onze vereniging, de Förderverein “Mahn- und Gedenkstätte Walpersberg” e.V., Sitz Kahla bestaat sedert 2003 en heeft tot doel hun verhaal, maar ook de talrijke andere aspecten te bewaren voor de komende generaties.  Je kunt het verhaal van de “REIMAHG” ook online ontdekken op www.walpersberg.de en ons contacteren op info@walpersberg.de.

Via deze weg trachten we een oproep te lanceren naar de kleine groep van overlevendenen de grote groep van familieleden om deel te nemen aan de herdenkingen volgend jaar begin mei 2020.

Maar ook documenten, foto’s en verhalen zijn belangrijk.  Hiervoor hebben we in België een direct contact. Anja Hellemans, zelf de kleindochter van een Belgische dwangarbeider, zorgt op haar beurt voor de historische erfenis van de Belgen die in Kahla waren.  Je kunt Anja bereiken via anja.hellemans@skynet.be.